ครั้งที่ 3 กับ CNBLUE in Thailand #1

posted on 30 Jan 2011 01:26 by pld-angel
--26 Jan 2011--
วันนี้อาจารย์นัดสอบ
ตอนแรกอ.บอกว่าเรียนก่อนครึ่งชม. แล้วสอบอีก 1 ชม.
ไอสอบนี้ไม่กลัวนะ แปบเดียวก็คงเสด
แต่เรียนนี้สิ แล้วเริ่มเรียนตอนบ่ายโมงตรง
ซีเอ็นบลูถึงไทยบ่าย 2 แล้วจะทันมั้ยเนี่ย
อยากไปรอที่รร. จะไปทันมั้ย
วันนี้เลยตื่นเช้าหน่อย อาบน้ำแต่งตัว
เตรียมรีดชุดสวยไว้ เผื่ออ.ปล่อยเร็วแล้วทันไปรอรร.
แต่จริงๆ วันนี้ต้องสวยไว้ก่อน
เพราะตอนเย็นมีมีท ไฮทัช กับ CNBLUE ได้ใกล้ชิด
เลยขอสวยนิดนึง พอทำโน้น ทำนี้เสดก็ไปม. อิอิ
ไปถึงห้องเรียน จ.มา บอกว่า อ่ะ เดี๋ยวสอบเลย กรี๊ดดดดดดดดด
ดีค่ะอาจารย์ ดีใจสุดๆ ใช่เวลาในการสอบ 15 นาทีเห็นจะได้
พอดีนั่งสอบอยู่หน้าสุด ทำข้อสอบเสด
วางดินสอ เก๊ก..อ.หันมามอง เลยบอกอ.ไปว่า เสดแล้วค่ะ
จ.บอกว่า ใครเสดมาส่งได้ เท่านั้นแหละ รีบส่งเลย อิอิ
เจอกันวันศุกร์นะเพื่อนๆ
รีบกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อมค่ะ
ออกเดินทางมุ่งหน้าไปรร.ดุสิตธานี...
โดยรถแท๊กซี่ และต่อรถไฟใต้ดิน รวดเร็วทันใจดี
ไปถึงรร. มีการประชุมอะไรซักอย่าง
คิดว่าจะเข้าไม่ได้ซะแล้ว แต่แฟนคลับไม่เยอะเท่าไร
เขาเลยให้เข้ามั่ง อันนี้ไม่รู้ แต่ก็เข้าไปยืนรอ ไม่นาน
บ่าย 3 โมง พี่การ์ดวอกันอีก 10 นาที อืมมมม
พี่การ์ดรร. เอาคอกมากั้น
แล้วซีเอ็นบลูก็มาถึง กรี๊ด...หล่อทุกคนค่ะ
แต่ทำไมย๊งมันแปลกๆว่ะ น้องมินด้วย
ก็ยังไม่ได้ทันสังเกตุอะไรมาก
จองชินหันมาโบกมือ อิอิ น่ารักว่ะ
ซีเอ็นขึ้นห้องไป เราก็ขึ้นไปเตรียมของกันต่อ
บ่าย 3 โมงครึ่งได้ ออกจากรร.ไปสยาม
เพราะต้องไปลงทะเบียนแฟนมีทก่อน
ตอนแรกเขาให้ทัชได้แค่คนเดียว
เลยต้องมีการจับฉลาก
พี่เคที่จับคนแรก ได้น้องมิน...กรี๊ด..ดีใจด้วยนะค่ะ...
ตาเรา ลุ้นมาก นึกในใจ อีจองชิน อีจองชิน
หยิบขึ้นมาเปิดดู จอง ยง ฮวา... เอาแล้ว
รอบนี้มีดวงกับย๊งแน่ๆเลยเรา
พี่ต้อมจับได้ อีจองชิน คือพี่ต้อมมีดวงกับจองชินเหลือเกิน
แต่พอมีทจริงๆ ได้ทัชทุกคนเลย
เดินขึ้นชั้น 2 ของฮลก.กรี๊ดดดด ตื่นเต้นว่ะ
จะพูดอะไรดีว่ะ ณ ตอนนั้น คิดคำพูดอะไรไม่ออกสักคำ
รู้อย่างเดียวตื่นเต้น
*-คนแรกทัชน้องมิน
   น้องมินยิ้มแบบ น่ารักเว่อร์ เหมือนโดนต้องมนต์อย่างไงอย่างงั้นเลยอ่ะ
   คือ ค้าง(กับความน่ารัก) อึ้ง(กับยิ้มอันสดใส) งง(แม่งทัชแรงมาก) 
   ยิ้มลอยกันไปเลยทีเดียว...ลอยไปหาคนต่อไป
*-ท่านย๊ง ยืนคนที่ 2
   คือย๊ง ลอยมาจากน้องมิน มาเจอย๊ง
   ย๊งก็คงงงว่า ทำไมไม่ทัชสักที
   คือเราค้าง มือจากน้องมินค้างไว้ไงก็อยู่ท่านั้น
   ย๊งก็เลยทัชซะ เต็มแรง แล้วเรายังไม่ทันตั้งตัว
   มือทั้งเราและย๊งเกือบโดนหน้าเราอ่ะ
   จากที่หน้า อึ้งๆ งงๆ เลยกลายเป็น"เหว่อ"ไปเลย
   ท่านย๊งก็เลยจับมือเราอีกทีเหมือน แบบ โอ๋ๆ อืมม 
   เริ่มได้สติกลับคืนมาหน่อย ก็เดินต่อไปหาคนต่อไป
*-คนที่ 3 เป็น จงฮยอน คือคนนี้ ไม่มีไรเท่าไร มานิ่งๆ
   แต่ดันก้มหน้ามาด้วย คือ จะละลายก็ตรงก้มหน้ามาซะใกล้
   เห็นความขาวแบบใกล้ๆ โอ้ย....อยากจะบ้า...ขาวมากกกกกกกกกกก
   คนนี้สตอรี่น้อย อิอิ ไปคนต่อไปเลยละกัน .......
*-คนสุดท้าย..ที่รัก..จองชินชี่...
   แม่งจะสูงไปไหนเนี่ย...จองชินพูดสวัสดีครับ
   แล้วเราก็ทัชไป รู้สึกว่าคนนี้เราจะมีสติดีสุด
   แต่ไม่รู้จะพูดอะไร ก็ทัชปุ๊บ ไม่พอค่ะ 

   ขอนู๋จับต้องแบบ เต็มไม้เต็มมือหน่อยนะค่ะ เลยจับไปเต็มๆ อิอิ ^_^

 

จบจากมีท ก็ไปยืนรอทางที่รถจะออก

เตรียมอุปกรณ์ อาวุธขึ้นมาโชว์ ไอของที่จะให้นั้นแหละ

เอาขึ้นมาให้มันดูกัน อิอิ ไม่รู้ว่าเห็นรึป่าว

แต่เราก็แค่ยืนอยู่หน้ารถของซีเอ็นอ่ะ

คือมันเป็นตรงที่รถเลี้ยวพอดีอ่ะ รถต้องชะลอ

แล้วเราก็ยื่นไปหน้ารถเพราะมีพี่การ์ดมายืนบังเรา

ไม่เป็นไร บังเราบังไปเหอะ เพราะไงเราก็ไม่เห็นมัน

กระจกดำซะขนาดนั้น เห็นก็ไม่ใช่คนแล้วแหละ

ก็เลยพยายามให้ซีเอ็นเห็นของ ก็ไม่รู้ว่าเห็นรึป่าว

แต่ไฟรถก็ส่องเต็มที่มากอ่ะ อิอิ คงเห็นแหละ ขอคิดไปเองว่าเห็นละกันนะ ฮ่าๆๆ

แล้วเรากับพี่ๆก็กลับรร.กัน ไม่ได้ตาม

ไปรออยู่ที่รร. หาข้าวกินกัน

ส่วนซีเอ็น ไปกินข้าว แล้วก็ไปซ้อมต่อเลย

 

พอเที่ยงคืนก็ลงมาเดินๆ ดู ยังมีแฟนคลับอยู่

แสดงว่ายังไม่เข้ามากัน ก็เดินไปเดินมาอยู่พักนึง

ซีเอ็นมา รอบนี้เราไม่ได้อยู่ในคอกแล้ว...

อยู่ด้านบน ย๊งเดินมาคนแรก

แฟนคลับเรียก ยงฮวา ยงฮวา...

ย๊งกวนอ่ะ หันไป ถาม เว ?เว ?เว??

ท่าทางโคดกวนอ่ะ แต่น่ารักดีนะ

แล้วพอพูดจบ แม่งตกใจเลย คิดว่าจะเดินตรงมา

เราก็เรียกย๊ง...แล้วก็เปิดของที่จะให้ ให้ดูอีก ว่านี้นะ

ย๊งก็พยักหน้า แล้วก็เดินไป เพราะการ์ดให้เดินไปอีกทาง

ไม่เป็นไร เรายังไม่อยากให้ตอนนี้ เพราะยังไม่เสดสมบูรณ์ อิอิ

คนต่อไปที่เดินมาเป็นน้องมิน เราก็เผลอปากไป

เรียก น้องมิน น้องมิน พี่ต้อมหันมาบอกว่า

แล้วน้องจะรู้เรื่องมั้ยว่าเรียก

แต่ ณ เวลานั้น เรียกให้ตายน้องก็คงไม่หัน

เพราะน้องใส่หูฟัง ฟังอะไรอยู่ก็ไม่รู้

แต่ดูท่าทางจะเครียด หรือว่าง่วง?? ฮ่าๆๆๆ ปล่อยน้องไป

น้องมินเข้าลิฟท์ไป  2 คนสุดท้ายเป็น

จองชินชี่...กับจงฮยอน เดินคุยกันมาลัลล่าเว่อร์

คือคุณทั้ง 2 ไม่ง่วงรึไงค่ะ นี้มันก็เป็นเพลา ตี 2 ของบ้านคุณแล้วนะค่ะ

ยังจะร่าเริงกันอีก เหมือนจงฮยอนจะหันมาเห็นของที่เราถือก่อน

แต่เขาสองคนคุยไรกันเราก็ไม่รู้ พอจงฮยอนมองเสด

แต่ปากยังไม่หยุดพูดนะ สักพักจองชินก็หันมามอง

เอี้ย..อย่าบอก..ว่านินทาตรู....(อันนี้ก็คิดไปเองอีกนั้นแหละ)

แต่ไม่เป็นไรให้อภัย รักคือการให้อภัย..(อันนี้ไม่เกี่ยว)

แค่เห็นว่าหันมามองก็พอใจและ อิอิ

พอทุกคนขึ้นห้องเรียบร้อย

ก็แยกย้ายกลับบ้าน ป้ากับพี่แก๊ปนอนรร. อิอิ

 

จบหนึ่งวัน หลังจากไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลา 2 เดือน

จะว่าไป เราจะเจอกัน เดือนเว้นเดือนจริงๆหรอเนี่ย?

ปล.จองชินชี่..วันนี้เราไม่ค่อยได้ทักทายกันเท่าไรเลยเนอะ

      ท่านย๊ง..อย่าเข้าใจผิดนะ เราชอบจองชินที่สุดนะ

      น้องมิน..น้องน่ารักมากมายจริงๆ

      จงฮยอน..อยากรู้จังว่าคุยอะไรกันกับจองชิน??

"( Note นี้เขียนขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ถ้าใครอ่านแล้วไม่พอใจก็กรุณาอย่าอ่านพาร์ดต่อไป และต่อไป )"

edit @ 30 Jan 2011 10:44:52 by ~ PLD ~ ^♥^

Anniversary..^^

posted on 13 Jan 2011 11:31 by pld-angel
เย้ๆ ครบ 1 ปี เต็มแล้วที่เราได้พบเจอกัน
แปลกเนอะ ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นนายเลย
จนวันที่ 13 มกราคม 2553 ก็เกิดคำถามว่า
คนๆนี้อยู่มหาลัยนี้ด้วยหรอ? ไม่เคยเห็นเลย
แล้วเราก็เริ่มได้พูดคุยกัน
จริงๆที่ได้คุยกันเพราะเรื่องงาน
แล้วหลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ แต่ก็คุยกันปกติ
ไม่ได้มีการพัฒนาความสัมพันธ์แต่อย่างใด
บ้างก็หายเงียบไป แต่จะกลับมาก็นะ
มาซะทำเอาตกอกตกใจ
แต่เราก็ได้คุยกันในทางที่ดีตลอด
ได้ถามว่าเป็นยังไง สบายดีมั้ย เรียนเป็นไงบ้าง
แค่นี้เราก็รู้สึกดีแล้วแหละ
ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่เราได้คุยกัน
นายเป็นผู้ชายคนแรก
ที่เราคิดถึงมากที่สุดรองมาจากอาป๊า และโอป้า...
นายทำให้เราได้สัมผัสกับความรู้สึกหลายๆอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเรา
ทุกครั้งที่นายตอบข้อความกลับมา เราดีใจนะ
ถึงจะว่าเราอ้วนก็เหอะ ^_^
หลายครั้งที่เราแอบเห็นว่านายมองมาที่เราแล้วยิ้มให้
เราก็สุขใจแล้ว
บางครั้งนายก็มองไปยังที่ๆเราอยู่ประจำ
ถึงจะไม่มีเราอยู่ตรงนั้นก็ตาม
เราดีใจนะ ที่นายก็ยังมองมาตลอด...^^
หลังจากนี้ เราไม่หวังที่จะให้ความสัมพันธ์ของเราพัฒนาไปมากกว่านี้
ขอแค่รู้สึกดีต่อกัน พูดคุยกัน ทักทายกันเวลาที่เจอ
มอบรอยยิ้มให้กันเสมอ ก็เพียงพอแล้ว
เพราะเราก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่ไม่มีสิทธิ์ควบคุมจิตใจใครได้
นายคงไม่ได้เข้ามาอ่านมันหรอก ก็แค่อยากบันทึกไว้ อิอิ